Zmiany w kalendarzu rozgrywkowym przyniosły umieszczenie w nim zupełnie nowej, a przy tym rekordowo długiej przerwy reprezentacyjnej. Kadra U19, w której pełnię zaszczytną funkcję trenera-analityka wykorzystała ten czas na ostatnie szlify przed listopadowymi eliminacjami do przyszłorocznych Mistrzostw Europy U19.
Po krótkim zgrupowaniu w Warszawie, udaliśmy się na Słowację, by wziąć udział w premierowym turnieju Youth Nations Cup. Bazą dla startujących zespołów był słowacki ośrodek przygotowań olimpijskich w Šamorínie, zaś starcia rozgrywano na pobliskich stadionach w Senecu i Dunajskiej Lužnej.
Po porażce w pierwszym starciu ze Szwajcarią (0:1), pokonaliśmy Słowaków (2:1) i Kazachów (3:0), ostatecznie zajmując drugie miejsce w turnieju. Jak to klasycznie bywa na tego typu zgrupowaniach, czasu treningowego było niewiele, a w 11 dni udało się upchać raptem kilka jednostek.
Nie oznacza to oczywiście, że jako analityk mogłem się nudzić. Obok analiz treningowych pomagałem przy dopracowywaniu odpraw przed- i pomeczowych, a do moich zadań, tradycyjnie już należało przygotowanie i przedstawienie analizy przeciwnika.
Archiwum z plikami ze zgrupowania zamknęło się w 26 folderach z fragmentami nagrań z meczów i treningów oraz z odprawami. Sam materiał przekazywany zawodnikom staraliśmy się rozdzielać na krótkie, kilkunastominutowe pigułki, co oznaczało większą liczbę spotkań, jednak mniejszą ilość informacji do przyswojenia „na raz”.
Czas ten był również okazją do odświeżenia starych i zawarcia nowych znajomości. Mecz z reprezentacją gospodarzy przyniósł spotkanie po latach z wiecznie młodym Słowakiem, Robertem Pichem, z którym spędziliśmy dwa sezony w Śląsku Wrocław. Wzbogaciła się również moja galeria „Twarzy Analityki”, gdzie klasycznie uwieczniamy się na pomeczowych zdjęciach z analitykami zespołu rywali.
Na osobną uwagę zasługuje wspomniany słowacki ośrodek przygotowań olimpijskich. Malowniczo położony nad pięknym modrym Dunajem w pobliskim Šamorínowi Čilistovie zachwyca swoim rozmachem. Do wielkiego kompleksu hotelowo-konferencyjnego przyklejona jest pokaźnych rozmiarów trzypiętrowa siłownia oraz kryty basen, a obok znajduje się stadion wielofunkcyjny z zadaszoną trybuną. Bezpośrednie sąsiedztwo uzupełniają dwa trawiaste boiska piłkarskie oraz… hipodrom.
Najważniejsze jest to, że kompleks naprawdę tętni życiem, a obłożenie (nawet i hipodromu) jest duże. Obok biorących udział w turnieju ekip gościnę znalazły tam dwa duże kongresy i mniejsze grupy trenujących sportowców.
W ramach trudnej walki o work-life balance w sztabowym życiu, luźniejsze chwile spędzaliśmy na, a jakże, oglądaniu meczów polskich reprezentacji, w podobnych okolicznościach wykorzystałem jedyne wolne popołudnie, udając się na starcie drugiej ligi słowackiej, między ŠTK Šamorín a MFK Lokomotívą Zvolen. Obecności mniejszości węgierskiej w tych rejonach można się było domyśleć po dwujęzycznych tablicach i słyszanym w na ulicach madziarskim języku, jednak prowadzenie w nim dopingu było już czymś mniej oczywistym. Przynajmniej aż do momentu, kiedy inni członkowie sztabu donieśli mi, że również i msza święta w lokalnym kościele odbyła się po węgiersku.
Gospodarze sporą przewagę udokumentowali trzema bramkami, wygrywając na malowniczym stadionie 3:1, a znaczącą rolę w ich sukcesie odegrał afrykański zaciąg, w pewnym momencie meczu stanowiący niemal połowę obecnych na boisku graczy.
A ponieważ mimo swojej węgierskości, znajdowaliśmy się na terenach słowackich, oficjalnym napojem drugoplanowego sztabu reprezentacji została Kofola.
